Publicznoprawna regulacja pojęcia „przedsiębiorca”
Pojęcie „przedsiębiorca” jest sukcesorem pojęcia „kupiec”. Jednakże w odróżnieniu od pojęcia „kupiec”, które znalazło podstawę prawną w przepisach prawa prywatnego (handlowego), pojęcie „przedsiębiorca” znajduje zakotwiczenie prawne w art. 2 ust. 2 GospU, która jest ustawą z zakresu prawa publicznego. GospU nie ogranicza jednak zastosowania tego terminu na użytek tej ustawy. Stąd, jeśli w innych przepisach użyty jest ten termin należy go interpretować zgodnie z art. 2 ust. 2, chyba że przepisy tych ustaw dokonują w nim zmian na własny użytek (wówczas bowiem obowiązuje zasada lex specialis derogat legigenerali). Niektóre ustawy, które posługują się tym określeniem, zawężają pod względem podmiotowym to pojęcie (np. do osób fizycznych i prawnych - zob. np. ustawę z 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym). Inne
ustawy z kolei rozszerzają to pojęcie. Np. art. 2 ZNKU pod pojęciem „przedsiębiorca” zdaje się rozumieć nie tylko osoby fizyczne, które same prowadzą działalność gospodarczą, lecz także - osoby, które „uczestniczą” w działalności gospodarczej (np. przez posiadanie udziałów lub akcji).
Jednakże pojęcie „przedsiębiorca” nie znalazło się na razie w przepisach materialnego prawa cywilnego. Przepisy KC określają podmioty trudniące się zawodowo działalnością gospodarczą (handlową) w sposób zróżnicowany. Niektóre przepisy posługują się określeniem strona prowadząca przedsiębiorstwo (art. 357 § 2, 358 § 4) lub określeniem podmiot zobowiązany w zakresie swego przedsiebiorstwa (np. art. 765,794), jeszcze inne - nawiązują do prowadzenia działalności gospodarczej (np. art. 355 § 2). Wykładnia systemowa wskazuje, że chodzi tu o podmioty objęte dyspozycją art. 2 ust. 2 GospU.
W celu stworzenia materialno-prawnej podstawy dla przedsiębiorców jako grupy zawodowej o określonym zespole praw i obowiązków, które mają w gruncie rzeczy charakter cywilnoprawny (z wyjątkiem tych, w których jedną ze stron jest organ administracji państwowej) należałoby wprowadzić to pojęcie („przedsiębiorca”) do przepisów KC, z ewentualnym rozróżnieniem na przedsiębiorców i przedsiębiorców rejestrowych tj. wpisywanych do Krajowego Rejestru Sądowego z uwagi na większy rozmiar prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym kierunku zdaje się zmierzać Komisja Kodyfikacyjna Prawa Cywilnego. W przepisach KC można by też określić - na wzór przepisów KH - szczególny status prawny osób wykonujących wolne zawody i pro-wadzących gospodarstwa rolne w większym rozmiarze.