Prywatnoprawny charakter pojęcia „kupiec”
Pojęcie prawne „kupiec”, do którego nawiązuje pojęcie prawne „przedsiębiorca”, znalazło wyraz w przepisach KH. Wzorując się na rozwiązaniach niemieckich KH określał kupca jako tego, kto we własnym imieniu prowadzi przedsiębiorstwo zarobkowe. Przepisy KH (art. 4) wyróżniały dwa rodzaje kupców, tzw. kupców zwykłych i rejestrowych (kupcem rejestrowym był ten, kto prowadził przedsiębiorstwo zarobkowe w większym rozmiarze). Z uzyskaniem statusu kupca łączyło się szereg praw i obowiązków, przynależnych
tej grupie podmiotów.
Co prawda, przepisy KH określające pojęcie kupca i kupca rejestrowego (art. 2 i 4) zostały uchylone przez przepisy wprowadzające KC (art. VI), pojęcie to nadal jednak występuje w utrzymanych w mocy przepisach KH. Np. obowiązujący art. 5 KH wskazuje, że spółki handlowe mogą być uznane za kupców rejestrowych (i mają prawo do firmy i udzielania prokury).
Wraz z wejściem w życie w 1989 r. GospU, będącej aktem prawnym o charakterze ogólnym, w polskim porządku prawnym pojawiło się pojęcie „podmiot gospodarczy”, zastąpione następnie (w 1977 r.) określeniem „przedsiębiorca” (na mocy art. 71 KrRejSU, który znowelizował m.in. art. 2 GospU).